18 nov 2026,
Gerecht EU vernietigt EUIPO-beslissingen over mogelijke kwade trouw bij registratie SOLID 225 en SOLID 226
Gerecht EU 18 november 2026, IEF 24039; IEFbe 4403; ECLI:EU:T:2026:766 (Maurten/EUIPO - 226ers Sports Things (SOLID 225)). Het Gerecht van de Europese Unie heeft twee beslissingen van de kamer van beroep van het EUIPO vernietigd over de geldigheid van de Uniewoordmerken SOLID 225 en SOLID 226. De Zweedse onderneming Maurten AB lanceerde op 27 mei 2022 energierepen onder de namen SOLID 225 en SOLID C 225. Tien dagen later, op 6 juni 2022, diende de Spaanse concurrent 226ers Sports Things aanvragen in voor de merken SOLID 225 en SOLID 226 voor onder meer voedingssupplementen in klasse 5. Maurten verzocht om nietigverklaring van deze merken wegens kwade trouw bij de indiening van de aanvragen, als bedoeld in artikel 59 lid 1 onder b van Verordening (EU) 2017/1001. De nietigheidsafdeling van het EUIPO verklaarde beide merken nietig, maar de kamer van beroep vernietigde deze beslissingen. Volgens de kamer van beroep was onvoldoende aangetoond dat 226ers Sports Things op de hoogte was van het eerdere gebruik van SOLID 225 door Maurten, mede vanwege de korte periode tussen de productlancering en de merkaanvragen. Ook indien 226ers hiervan wel op de hoogte was geweest, was volgens de kamer van beroep niet aangetoond dat zij met een oneerlijke bedoeling had gehandeld. Maurten stelde daarop beroep in bij het Gerecht.
Het Gerecht oordeelt dat de kamer van beroep de relevante omstandigheden bij de beoordeling van kwade trouw onjuist heeft gewaardeerd. De ondernemingen zijn directe concurrenten op de gespecialiseerde markt voor duursportvoeding, waarop marktpartijen elkaars activiteiten nauwlettend volgen. Bovendien had Maurten een omvangrijke internationale marketingcampagne gevoerd met bekende topsporters en ambassadeurs op sociale media. De kamer van beroep mocht daarom niet op grond van de korte gebruiksperiode concluderen dat 226ers Sports Things niet van het eerdere merkgebruik op de hoogte kon zijn. Het Gerecht benadrukt dat kennis van een eerder gebruikt teken op zichzelf onvoldoende is om kwade trouw vast te stellen. Ook de beoordeling van de mogelijke oneerlijke bedoeling was echter gebrekkig. De kamer van beroep had onvoldoende rekening gehouden met de chronologie van de gebeurtenissen en had de commerciële verklaringen van 226ers voor de keuze van de tekens SOLID 225 en SOLID 226 ten onrechte aanvaard. Daarbij acht het Gerecht van belang dat de tekens (vrijwel) identiek zijn aan het eerder gebruikte teken van Maurten, de merkaanvragen gelijktijdig werden ingediend en bewijs voor de gestelde merkstrategie ontbrak. Volgens het Gerecht heeft de kamer van beroep daardoor niet alle relevante omstandigheden betrokken bij de vereiste objectieve en globale beoordeling van kwade trouw en artikel 59 lid 1 onder b van Verordening 2017/1001 geschonden. Het Gerecht vernietigt beide beslissingen van de kamer van beroep. Het EUIPO wordt veroordeeld in zijn eigen proceskosten en die van Maurten, terwijl 226ers Sports Things haar eigen kosten draagt.
– Origin of the signs and the commercial logic underlying the filing of the applications for registration of the contested marks
74 The applicant submits that the Board of Appeal made an error of assessment in taking the view that the intervener’s arguments were consistent with commercial logic, without taking into account the specific circumstances of the case.
75 With regard, first of all, to the explanations provided by the intervener in the course of the administrative procedure about the origin and the choice of the name of the signs at the time of the filing of the applications for the contested marks, the relevance of which is contested by the applicant, the Board of Appeal recalled that, even though the Cancellation Division had found that the intervener had not given any rational explanation as to why it had adopted signs combining the term ‘solid’ with the numbers 225 and 226, the intervener had explained that it came up with the idea for the trade mark SOLID DRINK, with the term ‘solid’ evoking an energy bar and the term ‘drink’ evoking the electrolytes that would be used in the future in its energy bars. In addition, the Board of Appeal observed that the intervener was already using the number 226 to designate its products via the trade mark 226ERS.
76 In that regard, it should be recalled that the owner of the trade mark is best placed to provide EUIPO with information on his or her intentions at the time of applying for registration of that mark and in order to provide it with evidence capable of convincing it that, in spite of the existence of objective circumstances such as those referred to in paragraph 49 above, that intention was legitimate (see judgment of 29 September 2021, AGATE, T‑592/20, not published, EU:T:2021:633, paragraph 33 and the case-law cited).
77 In the present case, the intervener argued before the Board of Appeal that its decision to file trade mark applications containing the terms ‘solid’ and ‘drink’ followed the earlier refusal by the organisers of the Ironman competition, in March 2022, to allow it to include one of its products containing the term ‘electrolytes’ in their partnership, since another competitor had exclusivity over that term for its own products. Faced with such a situation, which prevented it from concluding a sponsorship agreement, the intervener had the idea to use the term ‘solid’, evoking energy bars, and the term ‘drink’, evoking the electrolytes which would be introduced, in the future, in bars rather than beverages, which led it, subsequently, to file an application for registration of the trade mark SOLID DRINK. The decision also to file the contested mark SOLID 226 was justified by the fact that the intervener already held trade marks including the number 226. As for the decision to file the contested trade mark SOLID 225, it was taken on account of the fact that that mark was close in appearance and numerically to that number.
78 The Board of Appeal appears, at least implicitly, to have accepted that explanation as plausible and as consistent with commercial logic, since it did not call it into question and nor did it take the view that it was an indication of a dishonest intention on the part of the intervener, despite the fact that the latter had never used the contested marks.