Het Gerecht oordeelt dat tussen LEONHART en EL LEON voor het Spaanse publiek geen verwarringsgevaar bestaat in de zin van artikel 8 lid 1 onder b UMVo

Gerecht EU 15 april 2026, IEF 23473; IEFbe 4188; ECLI:EU:T:2026:259 (Instanta sp. z o.o. tegen EUIPO en Heineken España, SA). In zijn arrest in zaak T-461/25 heeft het Gerecht het besluit van de Vierde Kamer van Beroep van het EUIPO van 12 mei 2025 vernietigd en gewijzigd, omdat tussen het aangevraagde Uniewoordmerk LEONHART en het oudere Spaanse figuratieve merk EL LEON geen verwarringsgevaar bestaat in de zin van artikel 8 lid 1 onder b van Verordening (EU) 2017/1001. Instanta had LEONHART aangevraagd voor waren in de klassen 30 en 32, waarna Heineken España oppositie instelde op basis van haar oudere Spaanse figuratieve merk EL LEON, dat onder meer was ingeschreven voor waren in klasse 32. De oppositieafdeling had de oppositie toegewezen en de Kamer van Beroep had het daartegen ingestelde beroep verworpen. Het Gerecht stelde voorop dat het relevante publiek bestaat uit zowel het algemene publiek als het professionele publiek in Spanje met een gemiddeld aandachtsniveau, en liet ook in stand dat de betrokken waren identiek dan wel gemiddeld soortgelijk zijn. Wel verklaarde het Gerecht het pas voor het eerst in beroep aangevoerde argument dat het element “hart” door het Spaanse publiek met het woord harto in verband zou kunnen worden gebracht, alsmede het daarbij overgelegde woordenboekuittreksel, niet-ontvankelijk, omdat dit betoog niet reeds voor de Kamer van Beroep was aangevoerd en dus buiten het feitelijke en juridische kader van het geding viel.

Ten gronde oordeelde het Gerecht dat de Kamer van Beroep de overeenstemming tussen de tekens onjuist had beoordeeld. In het oudere merk heeft het lidwoord “el” slechts gering onderscheidend gewicht, “leon” bezit voor de betrokken waren een normaal intrinsiek onderscheidend vermogen en de figuratieve vormgeving is weliswaar niet volledig verwaarloosbaar, maar slechts zwak onderscheidend en overwegend decoratief, zodat de woordelementen de totaalindruk domineren. Anders dan de Kamer van Beroep had aangenomen, kan LEONHART door het Spaanse publiek als voor- of achternaam worden opgevat; het teken hoeft daarom niet te worden ontleed in “leon” en “hart” en heeft als geheel een normaal onderscheidend vermogen. Het Gerecht kwam vervolgens tot het oordeel dat slechts sprake is van een lage visuele overeenstemming, wegens verschillen in structuur, lengte, plaatsing van de gemeenschappelijke letters, het beginbestanddeel “el”, het slotbestanddeel “hart” en de stilering van het oudere merk, en eveneens van een lage fonetische overeenstemming, gelet op het verschil tussen “el-le-on” en “le-on-art”. Begripsmatig zijn de tekens volgens het Gerecht zelfs verschillend: EL LEON verwijst voor het Spaanse publiek onmiddellijk naar een leeuw, terwijl LEONHART als naam zal worden begrepen. Dat duidelijke begripsmatige verschil neutraliseert de geringe visuele en fonetische overeenstemming, zodat ondanks de identiteit of soortgelijkheid van de waren en het normale onderscheidend vermogen van het oudere merk geen verwarringsgevaar bestaat. Het Gerecht heeft daarom niet alleen het bestreden besluit vernietigd, maar op grond van artikel 72 lid 3 UMVo ook gewijzigd door het door Instanta bij de Kamer van Beroep ingestelde beroep toe te wijzen; EUIPO is veroordeeld in de kosten van de procedure voor het Gerecht en in de kosten die zijn gemaakt voor de procedure voor de Kamer van Beroep, maar niet in de kosten van de oppositieprocedure voor de oppositieafdeling.

86      The applicant submits that the Board of Appeal made errors of assessment by failing to take into account the figurative element of the earlier mark, the significance of the element ‘hart’ within the mark applied for and the coexistence on the market of marks containing the element ‘leon’ covering the goods at issue.

87      EUIPO disputes the applicant’s arguments. It submits that the applicant merely reiterates its arguments, with the result that they must also be rejected in the context of the global assessment of the likelihood of confusion. According to EUIPO, the Board of Appeal carried out a global assessment, taking into account all the relevant factors of the particular case. It claims that the applicant has not established that the Board of Appeal made an error of assessment in finding that there was a likelihood of confusion.

88      In the present case, taking into account the assessments set out in paragraphs 60, 68 and 76 above, it must be held that, despite the identity or similarity of the goods covered by the marks at issue and the normal inherent distinctiveness of the earlier mark, the Board of Appeal erred in finding that there was a likelihood of confusion.

89      The average level of attention of the relevant public, the visual and phonetic differences between the signs at issue resulting in particular from their structure, rhythm and intonation, and the fact that those signs are conceptually different are sufficient to rule out any likelihood of confusion on the part of the relevant public, despite the low degree of visual and phonetic similarity.

90      In any event, it is sufficient to note that, contrary to what EUIPO maintains, first, it is apparent from paragraph 74 above that the earlier sign has a clear and specific meaning and will be immediately understood by the relevant public as evoking the concept of a lion and, second, for the reasons set out in paragraph 50 above, the sign applied for will be understood by the relevant public as a first name or surname. It follows that, in accordance with the case-law cited in paragraph 83 above, the conceptual difference between the signs at issue neutralises their slight visual and phonetic similarities.