UPC CoA: schorsende werking hoger beroep tegen nietigheidsbeslissing geldt niet voor kostenbeslissing

UPC CoA 18 september 2026, IEF 23902; LS&R 2475; IEFbe 4341; UPC-CoA-121/2026 (AMMS tegen Gilead). In deze zaak tussen de Academy of Military Medical Sciences (AMMS) en Gilead staat de vraag centraal of de automatische schorsende werking van een hoger beroep tegen een nietigheidsbeslissing zich ook uitstrekt tot de daarmee samenhangende kostenbeslissing. Gilead had bij de Central Division Milan nietigverklaring van EP 3 854 403 gevorderd. De rechtbank herriep het octrooi volledig en bepaalde, overeenkomstig een afspraak tussen partijen, dat AMMS € 800.000 aan proceskosten van Gilead moest dragen. AMMS stelde hoger beroep in tegen de nietigheidsbeslissing. AMMS stelde zich op het standpunt dat de automatische schorsende werking van art. 74 lid 2 UPCA niet alleen de beslissing over de geldigheid van het octrooi raakt, maar ook de kostenbeslissing. Het Hof van Beroep volgt dat standpunt niet. Art. 74 lid 2 UPCA vormt een uitzondering op de hoofdregel dat hoger beroep geen schorsende werking heeft. De automatische schorsende werking is volgens het Hof gerechtvaardigd door de bijzondere aard van geldigheidsbeslissingen, die erga omnes werken en de juridische status van het octrooi raken zolang het hoger beroep nog loopt.

Omdat art. 74 lid 2 UPCA een uitzondering vormt, moet deze bepaling beperkt worden uitgelegd. De automatische schorsende werking ziet uitsluitend op het inhoudelijke oordeel over de geldigheid van het octrooi en, indien van toepassing, de beslissing tot nietigverklaring. Ook wanneer een kostenbeslissing in hetzelfde document is opgenomen, blijft zij daarvan juridisch te onderscheiden. Een kostenbeslissing op grond van art. 69 UPCA en R. 150 e.v. RoP profiteert daarom niet van de automatische schorsende werking van het hoger beroep tegen de nietigheidsbeslissing. Het Hof merkt daarbij op dat een kostenprocedure wel op grond van R. 295 RoP kan worden geschorst. Daarbij moet de rechter de belangen van partijen en de concrete omstandigheden afwegen en kan ook rekening worden gehouden met de schorsende werking in de nietigheidsprocedure. AMMS heeft echter niet aangetoond dat de Central Division haar beoordelingsruimte heeft overschreden door de kostenprocedure niet te schorsen. Ook het verzoek om betaling van de € 800.000 in termijnen wordt afgewezen

15. Art. 74(2) UPCA provides, in the specific situation of an appeal against a decision on actions or counterclaims for revocation and on actions based on Art. 32(1)(i) UPCA, for an exception to the principle of no suspensive effect of the appeal set forth in Art. 74(1) UPCA. Under Art. 74(2) UPCA, the appeal has automatic suspensive effect, without the need for a decision by the Court of Appeal. It reflects the specific nature and effects of validity decisions, which apply erga omnes and are not confined to the legal relationship between the parties to the proceedings, and preserves the legal status of the patent while the decision on its validity remains subject to an appeal proceeding. By contrast, under Art. 74(1) UPCA, suspensive effect may be granted by the Court of Appeal, upon a motivated request, where the circumstances of the case justify a departure from the general rule. 

17. A decision on actions or counterclaims for revocation pursuant to Art. 74(2) UPCA refers to the substantive ruling by the Court on the issue of validity and its decision to revoke, or not, a patent. Although such a decision of the CFI may be part of a broader decision deciding other matters in the same case, the automatic suspensive effect of an appeal pursuant to Art. 74(2) UPCA remains limited to the part of the decision deciding on the validity of the patent and, if so ordered, its revocation.

19. The Rules of Procedure further provide that proceedings for costs decision are separate proceedings (R. 150 RoP on “separate proceedings for cost decision”). Even if formally contained in the decision document of the Court which also decides on a revocation action or counterclaim for revocation, as in the CD Milan decision, a decision on costs remains a decision separate and to be distinguished from the decision regarding the (counter)claim for revocation. As rightly pointed out by the CFI, cost proceedings are independent from the appeal proceedings against the first instance decision on the merits (impugned order, para. 7). Accordingly, a decision on costs pursuant to Art. 69 UPCA and R. 150 ff RoP may not benefit from the automatic suspensive effect provided for under Art. 74(2) UPCA, even where the cost decision relates to proceedings in a claim for revocation of a patent.